126. Կետերի փոխարեն գրի´ր տրված հոմանիշներից մեկը (ամենահարմարը):
Մեկ էլ, թթի կարմիր շիրան պռոշներին, ներս ընկավ պու — ճուր տղան՝ շոգից կարմրած … (թշերով, այտերով):
Հյուրը քթի տակ բարի (հռհռում, քմծիծաղում, ծիծաղում, ժպտում) էր երեխայի շատախոսության վրա:
Աոաջ բերեցին նրա (ազնվատոհմ, վեհազգի, ցեղական, զտարյուն) նժույգը:
Լքված նավը կամաց-֊կամաց (սուզվում, իջնում, խորտակ-վում, ընկղմվում) էր:
Նրա բոլոր հույսերը (սուզվում, խորտակվում, ընկղմվում) էին:
128. Ո՞ր բառաշարքում կան արմատներ, որոնք միայնակ, որպես բառ, չեն գործածվում (չես հանդիպել). դրանք արտագրի´ր:
Օրինակ՝ խորազնին-֊զնին արմատր միայնակ, որպես բառ չի գործածվում, մեծասքանչ — սքանչ:
ա) Բառազույգ-զույգ, մեղմալույս-լույս, անձրևաջուր-ջուր, բառապաշար-պաշար, այլաբնույթ-բնույթ, նավահանգիստ-հանգիստ:
բ) Հետախույզ-խույզ, զորասյուն-սյուն, զբոսանավ-նավ, կենտրոնախույս-խույս, ճյուղակոտոր-կոտոր, հիասքանչ-սքանչ, փառամոլ-մոլ:
129. Սխալ կամ ոչ տեղին գործածվոած բառերը գտի՛ր և ուղղիր՝ դրանց հոմանիշները գրելով:
Մի թարմ աշակերտ կա մեր դասարանում:
Մի նոր աշակերտ կա մեր դասարանում։
Թարմ – նոր։
Հիվանդին լավ դիտիր, որ շուտ լավանա:
Հիվանդին լավ հետևիր, որ շուտ լավանա։
Դիտիր – հետևիր։
Աղբյուրի աչքը քար Էին խցկել:
Աղբյուրի բերանը քար էին խցկել։
Աչք – բերան։
Տարվա ծայրին մի անակնկալ Էլ կար:
Տարվա վերջում մի անակնկալ էլ կար։
Ծայրին – վերջում։
Մատանու անիվը գլորվեց մինչև անծանոթի կոշիկն ու հանգստացավ:
Մատանու օղակը գլորվեց մինչև անծանոթի կոշիկն ու հանգստացավ։
Անիվ – օղակ։
130. Տրված հետևություններից ո՞րն Է (որո՞նք են) տեքստին համապատասխանում: Ընտրությունդ պատճաոաբանի´ր:
Մի տղա սենյակում թոչկոտում Էր: Ծունկը սեղանին դիպավ ու ցավեց: Տղան բարկացած ճչաց,
— Զզվելի´ սեղան:
Նույն օրը տղայի հայրը նրան խոստացել Էր հետաքրքիր նկարներով ամսագիր բերել, բայց մոոացհլ Էր: Ու տղան լաց եղավ: Հայրը բարկացած գոոաց.
— Զզվելի´ տղա:
Ոչ մեկը չնկատեց, թե սեղանն ինչքա՜ն գոհ Էր:
Հետևություն՝
1. Երբ անմեղ մարդուն մեղադրում, նեղացնում են, այդ մեղադրանքն ինչ-որ ձևով վերադառնում Է մեղադրողին:
2. Ամեն մարդ պիտի իր պարտականությունները կատարի՝ աոանց ուրիշներին նեղացնելու:
3. Մարդու բախտը որ չի բերում, բոլորը նրան նեղացնում են ու հետն Էլ հենց նրան են մեղադրում, եթե ինչ-որ բան այնպես չի լինում:
4. Եթե մարդ ինչ-որ մեկի հանդեպ իրեն մեղավոր Է զգում, նրա համար այդ մեկի արցունքները հանդուրժելը ավհլի դժվար Է:
5. Մարդը մարդու հհտ երբեմն իրի նման Է վարվում:
6. Մարդը իրերի հետ էլ պիտի զգույշ վարվի: Գուցե նրանք էլ են ցավ զգում անարդար վերաբերմունքից:
7. Կամակորությունը մարղու ամենավատ գծերից Է: Դրան դիմանալը շատ դժվար է:
Այս հետևություններից համապատասխանում է սա – Մարդը իրերի հետ էլ պիտի զգույշ վարվի: Գուցե նրանք էլ են ցավ զգում անարդար վերաբերմունքից:
Այս հետևությունը համապատսխանում է տեքստին, քանի որ իրերի հետ պետք վարվել նույնպես զգույշ, որովհետև նրանք նույնպես զգացմուններ ունեն։
131. Փակագծերում տրված բայերր գրի´ր պահանջված ձևով:
Ծարավ ագռավը թռավ կճուճի մոտ ջուր խմելու: Կտուցը ջրին որ չհասավ, (փորձել) կճուճը թեքել: Բայց կճուճն ամուր կանգնել էր տեղում, ու ագռավը թեքել չկարողացավ: Նա մի քիչ (մտածել)ու մանր քարեր (լցնել) կճուճի մեջ: Ջուրը (բարձրանալ), (հասնել)կճուճի բերանին: Ու ագռավը հագեցրեց ծարավը:
Ծարավ ագռավը թռավ կճուճի մոտ ջուր խմելու: Կտուցը ջրին որ չհասավ, փորձեց կճուճը թեքել: Բայց կճուճն ամուր կանգնել էր տեղում, ու ագռավը թեքել չկարողացավ: Նա մի քիչ մտածեց ու մանր քարեր լցրեց կճուճի մեջ: Ջուրը բարձրացավ, հասավ կճուճի բերանին: Ու ագռավը հագեցրեց ծարավը:
135. Տեքստը փոխի´ր՝ սկսելով այսպես. «Մի անգամ աչքերը բողոքում են ….»:
Մի անգամ աչքերը բողոքեցին, որ իրենց դեմքի վրա բոլորից բարձր են, բայց ամեն մի քաղցր բան, ասենք մեղրը, բաժին է ընկնում ո´չ թհ իրենց, այլ բերանին: Բայց երբ մարդր նրանց մեղր տվեց, աչքերը կսկծացին ու արցունքոտվեցին:
Մի անգամ աչքերը բողոքում են, թե իրենք ամենից բարձր են դեմքի վրա, բայց բոլոր քաղցր ու լավ բաները բաժին են ընկնում բերանին։ Բայց երբ մարդը նրանց մեղր է տալիս, աչքերը կսկծում են ու արցունքոտվում։
